ફૂલ
પર ઝાકળ
જળ નથી, રેલાય છે મૃગજળ બધે,
ને પરોઢે ફૂલ પર ઝાકળ બધે.
શબ્દ લીલાછમ મળે ક્યાં વાંચવા,
સાવ કોરા છે અહીં કાગળ બધે.
એક વળગણને હજી છોડ્યું હતું,
ત્યાં નવાં વળગણ મળે આગળ બધે.
સૂર્ય જાણે જળ બધાંયે પી ગયો,
સાવ ખુલ્લાં છે સરિતનાં તળ બધે.
કેમ સામે પાર જાવું, એ કહો,
જ્યાં ચરણ મૂકું, ગ્રસે જ વમળ બધે.
લોક તરસે એક ટીપાં કાજ પણ,
શ્વેત દેખાતાં અહીં વાદળ બધે.
- હરીશ પંડ્યા
ફૂલ પર ઝાકળ
જળ નથી, રેલાય છે મૃગજળ બધે,
ને પરોઢે ફૂલ પર ઝાકળ બધે.
શબ્દ લીલાછમ મળે ક્યાં વાંચવા,
સાવ કોરા છે અહીં કાગળ બધે.
એક વળગણને હજી છોડ્યું હતું,
ત્યાં નવાં વળગણ મળે આગળ બધે.
સૂર્ય જાણે જળ બધાંયે પી ગયો,
સાવ ખુલ્લાં છે સરિતનાં તળ બધે.
કેમ સામે પાર જાવું, એ કહો,
જ્યાં ચરણ મૂકું, ગ્રસે જ વમળ બધે.
લોક તરસે એક ટીપાં કાજ પણ,
શ્વેત દેખાતાં અહીં વાદળ બધે.
- હરીશ પંડ્યા
